Stabilizacja centralna i obwodowa

Stabilizacja centralna


Stabilizacja centralna zwana też Core Stability to kontrola mięśniowa, która jest konieczna do utrzymania stabilizacji funkcjonalnej okolicy lędźwiowo-krzyżowo-biodrowej. Core pełni funkcje gorsetu mięśniowego, który jest najważniejszym elementem stabilizacji ciała oraz kręgosłupa, zarówno podczas ruchu kończyn jak i w przypadku, gdy kończyny pozostają nieruchome. Wszystkie ruchy, jakie zachodzą w naszym ciele mają swój początek właśnie w tym centrum stabilizacji. Dlatego tak istotnym faktem jest, aby nasz core funkcjonował prawidłowo.

Centrum stabilizacji to przestrzeń w kształcie cylindra ograniczona przez mięśnie brzucha z przodu, mięśnie przykręgosłupowe (m.in mięsień wielodzielny) i pośladkowe z tyłu, przeponą z góry, mięśniami dna miednicy oraz obręczy biodrowej od dołu jak również mięśniami odwodzącymi i rotującymi udo od boku. Wszystkie te mięśnie mają bezpośrednie lub pośrednie połączenie przyczepów w obrębie powięzi piersiowo-lędźwiowej oraz kręgosłupa.

Stabilność odcinka lędźwiowego kręgosłupa polega na sztywności biernej za pośrednictwem struktur więzadłowo-kostnych oraz na sztywności czynnej za pomocą mięśni. Mięśnie działają na stabilizacje miejscowo(lokalnie) i ogólnie(globalnie). Mięśnie globalne to mięśnie generujące duże momenty sił, takie jak: mięśnie skośne brzucha zewnętrzne, mięsień prosty brzucha oraz piersiowa część lędźwiowego odcinka mięśnia biodrowo-żebrowego, która łączy miednicę z klatką piersiową.

Mięśnie działające lokalnie, to te, które przyczepiają się bezpośrednio do kręgu lędźwiowego. Do mięśni tych zalicza się część lędźwiową mięśnia wielodzielnego, mięsień lędźwiowy większy, czworoboczny lędźwi oraz lędźwiowe części mięśni biodrowo-żebrowego i mięśnia najdłuższego grzbietu, mięsień poprzeczny brzucha, przeponę, a także tylne części mięśnia skośnego wewnętrznego.
Mięśnie brzucha stanowią kluczowy element zapewniający stabilizację centralną a w szczególności mięsień poprzeczny brzucha ze względu na jego horyzontalny przebieg. Takie właśnie umiejscowienie sprawia ze w czasie skurczu pełni on rolę obręczy zaciskające się wokół brzucha. Mięśnie skośne wewnętrzne i zewnętrzne jak również mięsień poprzeczny brzucha wywołują wzrost ciśnienia wewnątrz jamy brzusznej zapewniając stabilizację funkcjonalną odcinka lędźwiowego.

W większości klubów fitness niesłusznie dużą uwagę przykłada się do ćwiczeń mięśnia prostego brzucha. To właśnie skurcz tego mięśnia wywołuje zgięcie lędźwiowego odcinka kręgosłupa. Zbyt duże zaangażowanie mięśnia prostego brzucha wywołuje zaburzenia równowagi mięśniowej tej części ciała. Prawidłowe funkcjonowanie naszego core zapewnia bezpieczeństwo podczas ćwiczeń jak i w życiu codziennym.


Stabilizacja obwodowa


U osób z prawidłowo działającym systemem stabilizacyjnym mięśnie głębokie tułowia zawsze aktywują się o ułamek sekundy wcześniej nim wykonany zostanie jakikolwiek ruch tułowiem lub kończyną. Stabilne centrum (tułów) jest swego rodzaju bazą do mobilności na obwodzie (kończyny). Jeśli jednak głębokie stabilizatory są zbyt słabe lub całkowicie niewydolne to ich tzw. „timing” jest zaburzony. Najpierw napinają się duże powierzchowne mięśnie odpowiadające za wykonanie ruchu, a dopiero potem włączają się głębokie lokalne stabilizatory centrum. Taka zamiana ról między tymi grupami mięśniowymi może być źródłem problemów przeciążeniowych i prowadzić do choroby zwyrodnieniowej. Zły „timing” to także gorsze wyniki w konkurencjach sportowych. Jeśli jesteś osobą aktywną fizycznie, zależy Ci na poprawieniu swoich osiągnięć oraz zabezpieczeniu swoich stawów przed przeciążeniami i kontuzjami -ten trening jest stworzony dla Ciebie!

Facebook